Sedam ofanziva

[URL=http://imageshack.us][IMG]http://img20.imageshack.us/img20/8341/zlakusa10tc.jpg[/IMG][/URL]
Užička republika – Prva neprijateljska ofanziva
Užička Republika (teritorij zapadne Srbije) je bila prva oslobođena teritorija na podrucju Jugoslavije i stvorena je neposredno nakon proglašenja pobune. 29. septembra je zvanično i započela prva neprijateljska ofanziva napadom 342. njemačke pješadijske divizije na putu Šabac-Loznica. Partizani su tada još bili u pregovorima sa Četnicima o zajedničkoj brobi međutim Četnici su več tada počeli da idu u izdaju. U novembru 1941. godine braneći užičku republiku izginuo je čitav radnički bataljon na Kadinjači. Snage Partizana povlačeći se pred neprijateljem iz užica i zapadne Srbije se sa ranjenicima i vrhovnim štabom iz Srbije i Crne Gore (gdje je u međuvremenu buknula pobuna) povlače na Zlatibor, a nešto i na Zabljak. To je bio kraj prve neprijateljske ofanzive i suradnje Partizana i Četnika. Nakon toga partizani dolaze u Foču i 21. decembra se formira prva proleterska brigada u Rudom, a 22. decembra joj Tito predaje ratnu zastavu što se i slavilo kao Dan Armije u Jugoslaviji.
[URL=http://imageshack.us][IMG]http://img106.imageshack.us/img106/632/zima3ms.jpg[/IMG][/URL]
Igmanski marš – Druga neprijateljska ofanziva
Nakon toga počinje druga neprijateljska ofanziva poznatija kao IGMANSKI MARŠ i traje od 15.januara do 7. februara 1942. godine. Ofanziva je odmah uslijedila nakon prve, a nije bila toliko zahtjevna borbeno koliko su bili veliki fizički napori za 4.500 vojnika koji su se na -30 stepeni i velikom snijegu kretali u maršu dugom 100 kilometara preko Romanije i kroz Sarajevsko polje (u najvecoj tišini) su išli na Igman. Mnogi vojnici su tu ostali bez dijelova tijela ili su se smrzli i umrli od promrzlina. U toj ofanzivi između ostalih je u Pjenovcu kod Han Pijeska, januara 1942. godine poginuo i Slavisa Vajner Čića sa 59 boraca svog odreda koje su Nijemci pobili nakon sto su ih Četnici doveli do Partizana, tj. do dijela odreda koji je bio ostao tu u Pjenovcu.
[URL=http://imageshack.us][IMG]http://img106.imageshack.us/img106/1553/kozara7dh.jpg[/IMG][/URL]
Kozara – Treća neprijateljska ofanziva
Treca neprijateljska ofanziva je poznatija kao KOZARA. Tu prvi put nastupaju i ozbiljnije ustaške i nešto manje četničke snage i po obimu je največa do tada, a i najduže je trajala od svih ofanziva. Naime ofanziva na Kozari (šire područje) je trajala od 20.aprila pa sve do oktobra 1942. godine. Največe borbe su se vodile juna 1942. godine kada su Nijemci i Ustaše krenuli na samu Kozaru paleči sela pred sobom i ubijajući sve što im se nađe na putu. Odsudna bitka bila je na Mrakovici. Partizani su se na Kozari našli u obrucu zajedno sa 80.000 izbjeglica i 450 ranjenika. Jedan dio Partizana se ipak nakon velikih borbi probio do Grmeča sa 20.000 – 25.000 izbjeglica. Ostali koji su ostali u obruču su ili pobijeni ili odvedeni u koncentracione logore.
Značajna ličnost na Kozari iz tog perioda je dr. Mladen Stojanović, koji je poginuo u četnickoj izdaji u Lipovcu 5. marta 1942. godine, dakle prije ofanzive.
U to doba su u Sloveniji Italijani preuzeli ofanzivu i protiv Osvobodilne fronte, ali je ofanziva razbijena, a Ljubljana kažnjena tako što je cijeli grad opasan bodljikavom zicom.
Do kraja 1942. godine partizani imaju 150.000 ljudi u svojim jedinicama, a oko 35.000 mrtvih i 30.000 ranjenih.
[URL=http://imageshack.us][IMG]http://img160.imageshack.us/img160/3104/normal0neretva7qy.jpg[/IMG][/URL]
Bitka na Neretvi – Četvrta neprijateljska ofanziva
Četvrta neprijateljska ofanziva se vodila na največem prostoru sto prvobitno i nije bio njen plan. Naime, Nijemci su želili da još u rejonu Bihaća unište partizanske jedinice sa vrhovnim štabom tako što bi ih prisilili na frontalnu brobu. Međutim Partizani su shvatili da su u frontalnoj borbi izgubljeni i pokreču se sa namjerom da dođu u Srbiju, a iz Srbije eventualno prema Kosovu i Makedoniji gdje je teren bio najpogodniji za ratovanje. Međutim sve se to vremenom iskomplikovalo. Partizani jedno vrijeme odlijevaju njemačkim napadima i za to vrijeme se priprema pokret. Međutim, Nijemci probijaju linije na nekoliko mjesta sto otežava situaciju. Prvobitan plan je bio da se iz Bihaća ide na Kupres i Livno, međutim situacija je zahtjevala da se krene prema Prozoru i Konjicu i dalje preko Neretve. Partizani brzo dolaze do Jablanice, ali centralna bolnica sa 4.000 ranjenika je jos u glamočkom polju i da bi brzo i efikasno mogla doći do Jablanice gradić Prozor se trebao oslobodit po svaku cijenu. Prvi napad Partizana na Prozor je bio katastrofalan sa 1.000 mrtvih, a drugi dan je gradić ipak oslobođen. Partizani tada ruše sve mostove na Neretvi, jer su se sa druge strane približavaju Četnici u velikom broju. Sljedeća 4 dana nakon rušenja mostova su bili sudbonosni za ishod bitke. Naime Partizani kreču u protiv-napad, napadajući Nijemce od pravca Prozora prema Gornjem Vakufu i Bugojnu, a napadajući ih i na Ivan-sedlu i s namjerom da se oslobodi Konjic što Partizanima nije uspjelo. Nijemci se pregrupišu za odbranu na sjeverozapadu, a Partizani kreču naprijed. 3 dana je trebalo njemačkim oficirima da pokrenu italijanske snage iz Mostara i Četnike iz istočne Hercegovine kako bi stigli do Jablanice gdje se prelazila Neretva, no međutim tad je sve bilo gotovo. Neretvu je prva presla i Četnike sa druge strane mosta uništila desetina Steve Opačića, a ubrzo su Partizani opkoljili Četnike istočno od Jablanice. Izvori navode različite podatke koji se kreču od 12.000-25.000 Četnika, ali je jedno sigurno. Tu ih u tom obruču nije bilo zarobljenih i svi su strijeljani na licu mjesta. To se označava kao kraj četvrte neprijateljske ofanzive i kao kraj Četnika kao neke ozbiljne vojne formacije koja ce se do kraja rata pojavljivati samo kao fašistička skupina zločinaca.
Bitka na Sutjesci – Peta neprijateljska ofanziva
[URL=http://imageshack.us][IMG]http://img129.imageshack.us/img129/7092/288774250cfwureph2tz.jpg[/IMG][/URL]
Peta neprijateljska ofanziva – poznatija kao bitka na Sutjesci počela je kad je vrhovni štab bio u crnogorskom Kolašinu i to je bila ofanziva u kojoj je svaki minut bio presudan. Ta ofanziva je po svim karakteristikama bila najteža ofanziva tokom rata u Jugoslaviji, a i brojčani odnos je bio 1 Partizan na 6 neprijateljskih vojnika. Naime Partizani su kasno shvatili da se sprema ofanziva ogromnih razmjera i krenulo se u proboj nazad u Bosnu. Problem je opet bila bolnica, koja se kretala sa divizijom Save Kovačevića, a takođe se dragocjeno vrijeme izgubilo i na čekanju britanske vojne misije, što je u to vrijeme bilo od presudne važnosti za partizanski pokret. Partizani su se kretali sporo jer su imali i tu 4.000 ranjenih, a Nijemci su napravili 3 obruča koje je trebalo probiti. Međutim, Partizani su morali čekati Savu Kovačevića i centralnu bolnicu sa 1.200 ranjenih Partizana. Nažalost, nisu je dočekali. Nijemci su napravili poseban obruč oko bolnice i pobili ranjenike, a borci su izginuli u jurišima na Nijemce. Tek manji dio je preživio. Najteže borbe su se vodile od 9-14. juna 1943. godine na Tjentištu i Milinkladama. Tada je ranjen i Tito. 14. juna 1943. godine je probijen obruč na Sutjesci i završila je peta neprijteljska ofanziva za koju imaju i egzaktni podatci o broju žrtava, čak i po nacionalnoj pripadnosti. Na Sutjesci je poginuo 6.391. partizan i to:
Prva proleterska brigada: 409
Druga proleterska brigada:360
Treća sandžačka brigada: 255
Četvrta proleterska brigada: 456
Peta crnogorska brigada 396
Prva dalmatinska birgada 564
Druga dalamtinska brigada: 764
Treća dalmatinska brigada: 531
Deseta hercegovačka brigada: 305
Treća krajiška brigada 248
Sedma krajiška brigada 299
Šesta istočnobosanska brigada: 193
Prva majevička brigada: 114
7 banijska brigada: 365
8. banijska brigada 318
16. banijska brigada: 220
Centralna bolnica (osoblje): 271
Zaštitne jedinice vrhovnog štaba: 47
Štabovi 1., 2., 3., i 7., divizije: 101
Neraspoređeni vojnici: 175

Po nacionalnom sastavu na Sutjesci je poginulo:
Srba: 3222
Hrvata: 2223
Crnogoraca: 644
Bošnjaka: 192
Jevreja: 25
Makedonaca: 3
Slovenaca: 2
Italijana: 3
Rusa: 1
Poljaka: 1
Kanađana: 1
Nijemaca: 1
Ostali: 73
[URL=http://imageshack.us][IMG]http://img100.imageshack.us/img100/3826/tara3v5tw.jpg[/IMG][/URL]
Šesta neprijateljska ofanzivaŠesta neprijateljska ofanziva Nijemci i Ustaše, mjestimično i Četnici, poduzeli su ofanzivu radi preotimanja teritorija sto ga je NOV oslobodila uz obalu Jadrana i njenu neposrednu pozadinu, od Istre do Boke i Ulcinja. I pozadine Crne Gore. Krenula je iz Prijepolja u decembru 1943. godine, a završila neuspjehom početkom 1944. godine. U toku te ofanzive Partizani su srušili i poznati most na Tari kako bi spriječili Nijemce u njihovom napredovanju.
[URL=http://imageshack.us][IMG]http://img115.imageshack.us/img115/7357/tp18cg.jpg[/IMG][/URL]
Desent na Drvar – Sedma neprijateljska ofanziva
Sedma neprijateljska ofanziva poznatija kao “Desant na Drvar” je bila najkračeg trajanja. Cilj Nijemaca je bio da uhvate Tita u Drvaru za šta je na lice mjesta desantom iz aviona spušteno 300 padobranaca, a u Drvar je ušlo još oko 400 teško naurožanih i spremnih njemačkih vojnika. Tita su tada spasili desetina slovenačkih Partizana koji su bili kod same pečine i 6. lička divizija koja je došla malo kasnije. Nijemci su glavni napad skoncetnrisali na groblje u Drvaru gdje se po njihovim infomracijama u blizini krio Tito. Međutim to je bila fatalna greška Nijemaca i dok su od 7 ujutro do 10 sahati gubili vrijeme na grobilju, Tito je oko 10 več bio na sigurno. Kasnije je otišao na Vis gdje se preselio i vrhovni štab. U Drvaru će ostati posebno zapamćena hrabrost Mike Bosnić koja je kao 15- godišnja djevojka strgnula čebe sa partizanskog tenka koje mu je onemogučavalo da puca i tako dala svoj život. Nijemci su je sprovodili zarobljenu sa ostalim Drvarcanima kad se otrgla i skinula čebe sa tenka koji je nastavio nakon toga pucati, a nju su Nijemci sasjekli bajonetama.
Jos je zanimljivo da je to bilo prvi put u historiji da jedan predsjednik krene na drugog. tj. Hitler je generalu Rendulicu licno naredio da mora ubiti Tita i da to ućini odmah. Postoje insinuacije i da je Tito tu bio prodan od saveznika čiji avioni su prije desanta stalno letili tuda, a u vrijeme desanta nisu letili nikako.